Tegen het einde van de oorlog ben ik geboren te Kampen. Mijn middelbare schoolperiode woonde ik in Ermelo, vervolgens studie sociologie/bestuurskunde aan de RU in Groningen en daarna aan de VU in Amsterdam.

Tijdens mijn studie in het onderwijs gewerkt (de toenmalige Pedagogosche academie) en daarna bij het gemeentebestuur.

In 1975 naar Apeldoorn verhuisd, werd daar directeur van de gemeentelijke sociale dienst. Later tevens van de gemeentelijke kredietbank (nu stadsbank). Een turbulente tijd met veel werklozen, dus een sterk groeiend cliëntenbestand van de dienst. De organisatie enkele keren diepgaand gewijzigd in verband met de hoge werkdruk. Zo het reorganisatievak in de praktijk geleerd. Dat kwam van pas toen bij het Ministerie van Financiën een uit de hand gelopen reorganisatie weer op de been moest worden geholpen. In 1987 vertrok het gezin derhalve naar het westen, waar ik directeur personeel en management bij dit ministerie werd.

Na enkele jaren werd de oorspronkelijke ambitie toch weer levend: de belangstelling voor het burgemeestersambt. Het was wel een stap terug (het salaris van burgemeesters valt tegen), maar het werk trok.

In 1991 benoemd tot burgemeester van de gemeente Bergh. In 1997 de overstap naar Epe gemaakt, waar ik tot 2006 dit werk heb gedaan.

Mijn tijd is daarna gevuld met al die dingen die ik voorheen wilde doen, maar waarvoor de tijd ontbrak. De hobbyboerderij (schapen, kippen e.d.) en vele besturen en commissies die mijn sympathie hebben. Door een ziekteperiode van Els heb ik in 2009 veel extern werk beëindigd, zodat er meer tijd is voor haar, de 4 kinderen en 7 kleinkinderen.

Over Els gesproken: we zijn al vier decennia hecht met elkaar verbonden, evenals (maar dan minder lang natuurlijk) met de kinderen en kleinkinderen. Els is een kei: ze heeft veel moeten improviseren en publiek optreden vanwege mijn keuzen voor werk en andere zaken. Een rustig leven was haar zo niet beschoren, maar ze wist daar op een heel eigen en goede manier vorm aan te geven en daarenboven het gezin te managen.

Ze heeft nu tijd voor de eigen hobby’s: keramiek en mozaïek. En gelukkig gaat zij over de bloementuin, daardoor is het een mooie tuin geworden.

Zelf denk ik dan maar: laat duizend bloemen bloeien!