Geboren in 1952 als zoon van Amsterdamse ouders, bracht ik mijn jongste jaren in de Randstad door.

Getroffen door Afrikaans leed in het opstandige district Biafra (Nigeria) met alle schrijnende tv-beelden, viel mijn idealistische keuze op de medicijnenstudie in Utrecht, met ontwikkelingsarts als doel... Door omstandigheden nooit van gekomen. De nieuwe huisartsenopleiding had in de jaren ‘70 goed vorm gekregen. Als stagiair in Epe gedurende 1 jaar (’78-‘79) smaakte de kennismaking met dit liberale Veluwse dorp naar meer. Zo volgde de start (‘81) van de samenwerking met mijn voormalige opleider, die 10 jaar later pensioneerde. Ik werd solist met plezier, vervolgens eveneens huisartsopleider en mocht nadien 20 jaarlijkse leergezellen begeleiden. En dat alles in het pand van de vroegere brei- en naaischool aan de Dwarsweg. Na een carrière van 35 jaren kreeg ik een voortreffelijke opvolgster en kon ik met een gerust hart de praktijk aan haar overdragen.

Hoogtepunten uit mijn boeiend en veelzijdig beroep: het slagen van geadviseerde rookstop (met meeste winst voor gezondheid!!), en het tijdig stellen van juiste diagnoses, vooral bij zeldzamer ziektes. Verder: in de jaren 80 de bevallingen, en steeds het bieden van adequate palliatieve zorg en het begeleiden van het laatste ziekbed. Dus brede zorg van de wieg tot het graf, in een tijd met vele veranderingen, zoals de overgang van een papieren naar een elektronisch dossier, snel vorderende wetenschap en toenemende specialisatie.

Maatschappelijke functie: EHBO-voorzitter en -docent sinds >30 jaren. Sport: tennis.

Liefhebberij: boekverslaving, met name geschiedenis 19^e en 20^e eeuw, Nederlands Indië, ons Koningshuis en medische egodocumenten. En verder museumbezoek en fotografie. Huidige passie: onderzoek naar de gezondheidszorg van de Gemeente Epe sinds 1800, met publicatie als einddoel.

Last but not least: samen met echtgenote Marian genieten van kinderen en kleinkinderen.